كار مىخواهى بكن . هيچ كس را بر آزار تو دستى نيست . » و به على گفت : « همراه او باش چرا كه وى تو را جز به نيكى فرا نخوانده است . » گويند على در شش سالگى اسلام آورد و دربارهء شمايل او اختلاف كرده‌اند . واقدى گويد او سخت گندمگون بود ، با شكمى بزرگ و چشمهاى درشت ، كوتاه بالا . و شيعه او را الانزع البطين ( ريخته موى بزرگ شكم ) مىخوانند . حارث اعور گويد على پهن بينى بود با دو بازوى باريك كه گويى ميان دو شانهء او سنام گاوى است . با هر كه مىآويخت او را به خاك مىافكند . از حسن روايت شده كه گفت : على را ديدم كه سياه‌موى و سپيدچهره بود و ريشش ميان دو دوش او را پر كرده بود . گويند زنى على را ديد و ندانست كه او كيست ، از سر عيبجويى گفت : « اين كيست كه گويى شكسته و به هم بسته شده است ؟ » در سن او اختلاف است . ابن اسحاق گويد وى در شصت و سه سالگى كشته شد و هم سن پيامبر و ابو بكر بود ، در همان سنى كه درگذشتند . اين سخن بر اساس عقيدهء او درست است ، چرا كه وى معتقد است اسلام على در ده‌سالگى او بود و پنجاه و سه سال در اسلام زيست و سى سال پس از مرگ پيامبر كشته شد . بعضى گفته‌اند كه وى در پنجاه و هشت سالگى كشته شد . در يادكرد فرزندان او او را بيست و هشت فرزند بود كه يازده تن ايشان پسر و هفده تن ديگر دختر بودند . از فاطمه پنج تن : حسن و حسين و محسن و ام كلثوم كبرى و زينب كبرى . بقيه از مادران ديگر ، چه از زنان آزاد و چه از زنان برده . از جمله : محمد بن على كه مادرش خوله دختر جعفر بن قيس بود . بعضى گفته‌اند كه مادرش زنى سياه از اسيران يمامه بود و از اين روى او را محمد بن حنفيه مىخوانند كه مادرش را خالد بن وليد از ميان بنى حنيفه - كه ارتداد حاصل كرده بودند - اسير گرفته بود . از جملهء فرزندان على ( ع ) ، عمر و رقيه بودند كه مادرشان كنيزكى بود . و ابو بكر و عبيد الله كه مادرشان ليلى دختر مسعود نهشلى بود . و يحيى كه مادرش اسماء دختر عميس بود و از جمله : عبد الله ، جعفر ، عباس ، ام كلثوم صغرى ، رمله ، ام الحسن ، جمانة ، ميمونة ، خديجه ، فاطمه ، ام الكرام ، نفيسه ، ام سلمه ، امامه ، ام ابيها .